Por enriba das debilidades

Por enriba das debilidades
Vivir e iso
Como fan as mañás rompendo a marxe do día
Coma rompe a herba derrubada pola néboa
cando de súpeto sinte unha raiola do sol
Coma pode ser a respiración da terra
Cando sinte aos amantes deitados no chan
Por enriba ¡Si!
Por enriba
das nosas debilidades
por enriba do aire
e máis lonxe por enriba do ceo
onde non penetra a melancolía
Eu o digo así tan débil
Tan fráxil
Mais sempre coa fala da linguaxe do mar
Da natureza
Que ben poden ser as noites conxugando o verbo
Escuma sucumbindo ao retorno do vento
Mentres xuntas os beizos
lambendo as bágoas que
soe deixar o airiño dun adeus
tamén aí pódese vivir
Por enriba da debilidade do día
Da altura da noite
Do mar
Do sopor do silencio
Por enriba dos pes mancados polo camiño
Por enriba do “cardio” das palabras
Por enriba de ti e mais eu
Donos do labirinto da debilidade inabordable
Militantes da patria da debilidade inextinguible
E máis podo contarvos
Malia a forza ás veces
Vese envolta nun naufraxio
Temos que facelo fala a urxencia
Por enriba das nosas debilidades
Sempre cara o soño “faústico”
Por enriba da intimidade
Por enriba da inclemente pobreza
Por enriba dos mais conxénitos soños
de nubes angostas
Vivir é iso e pouco mais
Sempre por enriba das debilidades
Pechando os cuartos escuros
E ás veces tamén
facendo vivir.

#poemasengalego

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s